مسدود شدن سایت کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری و

حکایت دراز سانسور و سانسورچی

محکوم کردن اعمال سانسور بر سایت‌ها هم لطیفه خنکی است که این روزها چندان مشتری دست به نقدی پیدا نمی‌کند.

سانسور، متر و میزان نمی‌شناسد و این روزها چنان بر سر این مردم خیمه زده که دوران بعد از کودتا دوره دولت ملی مرحوم مصدق را یادمان می‌آورد.

اما بدا به حال حاکمیتی که سایه کوتاه‌ترین دیوارها برایش تحمل ناپذیر می‌شود و بی‌مهابا همه قوانین جامعه‌یی که به دروازه آزادی مطلق رسیده را به سخره می‌گیرد.

سایت کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری در حالی مسدود شده که یکی از چند منبع مستقل اطلاع رسانی و قابل دست‌رس کارگری به حساب می‌آمد. خودسانسوری که بخش لایت‌جزای مسولان سایت بود، نتوانست رضایت حاکمان تیغ و قیچی را به دست بیاورد. انعکاس واقعیات جامعه، رساندن آواز کشتگان در زمانه‌یی که کوتاه بانگی الکنان نیز لامحاله جرمی سنگین به شمار می‌رفت جدا از حرفه اطلاع رسانی در شرایط امروزی یک وظیفه انسانی است که با گسترش ابزارهای دهکده جهانی نمی‌توان آن را در قید و بند سانسور در محاق نگاه داشت...

مسوولان سایت کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری

9تیر1388